نشاطی بی سبب را در من آمیخت

ز میلش غنچه های شهوتی پاك

به هر جای وجود و قامت آویخت

به نامش در بهشتی بی پریوش

به جادویی ز عششقش پا نهادم

تنم در حسرت بگذشتن از او

دلم را در حریمش جا نهادم

به تنهایی خزیدم بار دیگر

چو ماری در میان بستر عشق

خدا بر شان من بس غبطه ها خورد

نشستم در مقام همسر عشق

بـا نـگاهی در دلـم جا کـرد و رفـت

مـشت احساس مرا وا کرد و رفت

در هــزاران تــوی تــاریــک خـیـال

آذرخشی بـود و غوغا کرد و رفت

بـا صـدای ساده اش جـوری غریب

واژه ها را خواند و معنا کرد و رفت

نـعـش نیـمه جان مرغ عـشـق را

بـا تـحسر رو بـه گـلها کرد و رفت

بـا شکوه شانه ها شوری غریب

در دل آیـیـنـه بـر پـا کـرد و رفـت

چیزکی در عمق احساسم...ترق!

درشگفتی ماندو حاشا کرد و رفت

آمـد و در کـوچـه های بی کسی

گـریـه هایم را تماشا کرد و رفـت

خـواستم چیزی بـگویم ، نـاگهان

پـلک هایم را ز هم وا کرد و رفـت

پر كن پیاله را    كاین اب اتشین      دیری است ره به حال خرابم نمی برد!

این جام ها كه در پی هم میشود  تهی     

                              دریای اتش است كه ریزم به كام خویش    

                                                                 گرداب میرباید و ابم نمیبرد.

من با سمند سركش جادویی شراب   

                                 تا بیكران عالم پندار رفته ام

                                         تا دشت پر ستاره اندیشه های گرم

                                                    تا مرز نا شناخته مرگ و زندگی

                                                                تا كوچه باغ خاطره های گریز پا

                                                                              تا شهر یاد ها..........

دیگر شراب هم جز تا كنار بستر خوابم نمیبرد            

هان ای عقاب عشق         از اوج قله های مه الود دور دست       

پرواز كن به دشت غم انگیز عمر من           انجا ببر كه شرابم نمیبرد

ان بی ستاره ام كه عقابم نمیبرد

در راه زندگی        با این همه تلاش و تمنا و تشنگی         با این كه ناله میكشم از دل كه اب...اب..!

  دیگر فریب هم به سرابم نمیبرد!           

                                       پر كن پیاله را!!!!!!!

   فریدون مشیری

" بوسه حرومه هرزه گرد وسوسه ی کوچه شدی

عشقمو آلوده نکن برو که دیگه آسوده شدی

دستامو ول کن تا برم هیچکی ندونه بهتره

هرکی که بی وفاتره بازی عشقو می بره

بازی عشقو می بره ه ه ه ه....."

گوشیو بذار عزیزم نذار گریه مون بگیره

قصه ی عشق من و تو آروم آرومک بمیره

اون ور خط یکی دیگه بی قرار توه

بوسه هات گرمی عاشقی نداره

بین من یا اون غریبه یکی باید بد بیاره

خونه ی کوچیک قلبت یه اتاق بیشتر نداره

" بوسه حرومه هرزه گرد وسوسه ی کوچه شدی

عشقمو آلوده نکن برو که دیگه آسوده شدی

دستامو ول کن تا برم هیچکی ندونه بهتره

هرکی که بی وفاتره بازی عشقو می بره

بازی عشقو می بره ه ه ه ه....."

رد اشک رو گونه هام نیست و با نبودنت می بازم

گوشی رو بذار عزیزم به دروغات نمی بازم

یا رهام کن تا بمیرم، یا بمیر تا که نباشم

نامه هاتو پس میارم، نامه هامو پس می گیرم م م م م م.....

" بوسه حرومه هرزه گرد وسوسه ی کوچه شدی

عشقمو آلوده نکن برو که دیگه آسوده شدی

دستامو ول کن تا برم هیچکی ندونه بهتره

هرکی که بی وفاتره بازی عشقو می بره

بازی عشقو می بره ه ه ه ه....."

" بوسه حرومه هرزه گرد وسوسه ی کوچه شدی

عشقمو آلوده نکن برو که دیگه آسوده شدی

دستامو ول کن تا برم هیچکی ندونه بهتره

هرکی که بی وفاتره بازی عشقو می بره

بازی عشقو می بره ه ه ه ه....."

اونکه یه وقتی تنها کسم بود

تنها پناه دل بی کسم بود

تنهام گذاشت رفت، رفت از کنارم

از درد دوریش من بی قرارم م م م م م م....

خیال می کردم پیشم می مونه

ترانه ی عشق واسم می خوونه

خیال می کردم یه همزبونه

نمی دونستم نامهربونه ه ه ه ه ه ه....

با اینکه رفته اما هنوزم

از داغ عشقش دارم می سوزم م م م م....

فکر و خیالش همه اش باهامه

هرجا که میرم جلو چشامه

دلم میخواد تا دوام بیارم

رو درد دوریش مرهم بذارم

اما نمیشه ه ه ه ه ه ه...... راهی ندارم م م م م م م.....

نمی تونم من طاقت

نمی تونم من طاقت بیارم م م م م م م م......

یاد آن پرتو سوزنده عشق
که ز چشمت به دل من تابید
باز در خلوت من دست خیال
صورت شاد تو را نقش نمود
بر لبانت هوس مستی ریخت
در نگاهت عطش طوفان بود
یاد آن شب که تو را دیدم و گفت
دل من با دلت افسانه عشق
چشم من دید در آن چشم سیاه
نگهی تشنه و دیوانه عشق
یاد آن بوسه که هنگام وداع
بر لبم شعله حسرت افروخت
رفتی و در دل من ماند بجای
عشق آلوده به نومیدی و درد
نگهی گمشده در پرده اشک
حسرتی یخ زده در خنده سرد
آه اگر باز بسویم آیی
دیگر از کف ندهم آسانت
ترسم این شعله سوزنده عشق
آخر آتش فکند بر جانت    

از این سر دنیا، تا اون سر دنیا
می ریزم زیر پاهات، هزاران گل زیبا
از این سر دنیا، تا اون سر دنیا
می ریزم زیر پاهات، هزاران گل زیبا
تو جون منی مادر، تو عمر منی مادر، بی تو گل زردم
تو روح منی مادر، تو عشق منی مادر، بزار دورت بگردم
تو جون منی مادر، تو عمر منی مادر، بی تو گل زردم
تو روح منی مادر، تو عشق منی مادر، بزار دورت بگردم